څومره مغرور وم ، څومره ښه خوی د ملنګ مې وکړ
زه چې د زړه له بامه ولوېدمه شرنګ مې وکړ
ياد دې چې نيمه شپه کې ور د زړه را وټکوه
بس خوب مې پرېښود و ښه وژړېدم ننګ مې وکړ
جانانه اوس مې له نيمژواندې ځوانۍ لرې ګرځه
لکه د لومې تار د درد سېلۍ ته ترنګ مې وکړ
د يوې نوې ښکلا ژبه يې په ګوتو راکړه
د طبيعت لونګين غره سره چې جنګ مې وکړ
جلانه مړ شې اخر دومره بې غؤري څنګه وي
پاڼه د ګل وم اخر اوسپنه شوم زنګ مې وکړ
