هغه شپې مې نه هيريږي

عــمر تېر شو هـــغه شپې مــې نه هيريږي

د وطــن خــــړې کوڅــې مـې نه هــــيريــږي

د بـــاران اوبـــه، به ﻻندې پکې ډنډ شــوې

هـغه تـار په تــار خـــېمې مـې نه هيريږي

باد بـــاران به پـــه هــــوا باندې کــړې جګـې

په مـــزار د ورور جنـــډې مــې نه هيريږي

خـــوږ وطــن يې راته ټول کـــنډو کنډو کړو

د بـــاروتو ســـرې لـــمـــبــې مې نه هيريږي

چې يو ورور به په بــل ورور باندې ويشـتل

د راکـټو انــګــازې مــې نــه هــــيـريــږي

چــې د پـــلار د تودې غــــېـږې په ارمان وو

د يـتيم ها ســــترګې سـرې مې نه هــيريږي

ډېرې خويندې وريندارګانې مې شوې کونډې

کــتارونـه جنازې مــې نــه هــــيــريږي

څه ناسازې وې چې مـــونـــږ باندې ونه شوې

د ســتم تــورې تــيـارې مــې نه هــيريږي

ﻻ مـې غچ وربانــدې پاتې دی هېواده

د دښـــمنو نـاکـــــردې مـې نـــه هـــيـــريــږي