کوچۍ
دکوچیــــــــانو لــــــه ښــــــکلا نـه مې ډار وشـــو
چې مې ولیــــــده کېږدۍ خـــــواته ګلڅـــــانګه

چې یې شونـډې په مســـکاراته غونجۍ کړې
شپــــونه اوس دتصـــــور پــــه ټال کې زانـــــګه

پــــــــــه کابل کې دښـــــــــــــــکلا لمن لنـــــډېږي
رارسېږئ خپلــــــــو میږوخپلـــــــــــه ډانـــــــــګه