غزل
ستا د نوم نه مې اغاز د ژوندانه دى
زما څۀ ښکلى اغاز د ژوندانه دى
ستا نظر که چا له هيڅ ندى نو نۀ دى
ولې ما له خو اعزاز د ژوندانه دى
بندګي د خپل جانان د وجود کړمه
دا مې ژوند دى، دا مې راز د ژوندانه دى
د انسان غمونه هر ځاى چې دي خوري مې
زما دغه سوز و ساز د ژوندانه دى
ستا "کتاب" کې چې د مينې ټکى نيشته
ملا تا له څۀ جواز د ژوندانه دى؟؟؟
چا ويل څۀ ته شاعري کوې حېرانه!
ما ويل دا هم يؤ اواز د ژوندانه دى