غزل

ته كوه عېش زه په زنځير په زولنو تړلى

ملګريه! يمه د ضمير په زولنو تړلى

ته خو بهار غوندي ازاد يې كله_كله راځه

زه لكه ونه يم تقدير په زولنو تړلى

ستا د تندي تر خال چاپېره ولونه_ولونه زلفي

ستا د ښكلا د ښار امير په زولنو تړلى

دا خلك ولي انتظار كوي د هغي ورځي

چي باچا مړ وي او وزير په زولنو تړلى

يوازي ستاسي خوشال نه و په زندان دروېشه

و سكه پلارهم عالمګير په زولنو تړلى