غزل
ته كوه عېش زه په زنځير په زولنو تړلى
ملګريه! يمه د ضمير په زولنو تړلى
ته خو بهار غوندي ازاد يې كله_كله راځه
زه لكه ونه يم تقدير په زولنو تړلى

ستا د تندي تر خال چاپېره ولونه_ولونه زلفي
ستا د ښكلا د ښار امير په زولنو تړلى
دا خلك ولي انتظار كوي د هغي ورځي
چي باچا مړ وي او وزير په زولنو تړلى

يوازي ستاسي خوشال نه و په زندان دروېشه
و سكه پلارهم عالمګير په زولنو تړلى
