غزل


منزل ليري، لاره ورانه زه هم ستړى ته هم ستړى

څه دي خوښه ده ارمانه زه هم ستړى ته هم ستړى

نه مي ته شې هېرولاى، نه زما له خياله وزې

ځه پخلا به شو جانانه زه هم ستړى ته هم ستړى

ځغلوې كه مي هر څومره ته به هم راسره ګرځې

قدم ونيسه اسمانه ته زه هم ستړى ته هم ستړى

د وفا په ورانو لارو بيا سفر غواړې زړګيه؟

دا خبره به شي ورانه ته زه هم ستړى ته هم ستړى

دروېش وايي ښه به دا وي چي په ساري سره پرېږدو

اې د سرو لمبو توپانه زه هم ستړى ته هم ستړى