دویرتورې جامې

په بڼونا ست دتا دلا رې غبار چیرته یوسم
زه د لیمو نه د وصال انتظارچیرته یوسم

دلته بلبلودي اغوستې د ویر تورې جامې
دګل په سرو وینو لړلی بهار چیرته یوسم

کندې کپرې مې ځواني کړه په پردي وطن کې
د ځوانیمرګو ارمانونو انبارچیرته یوسم

زمونږ په کلې کې اوسیږي دخندا خریدار
دزړه تڼاکو کې ټومبلی پرهارچیرته یوسم

یوځلې بیا شه را په غاړه زما تار تار ګریوانه
له تا نه پرته مې داوښکو کتار چیرته یوسم

زمونږ دوینو د سیندونو طغیاني شوې څپې
دبې نوا افغان دوینو ابشار چیرته یوسم

دلته وحشت دي کاڼه کړي داحساس غوږونه
زه دفکرو دزولنو شرنګهارچیرته یوسم

حسنه را به وړم له غمه درته ډکه جولۍ
خو ستا له زړه نه تر هیدلی قرارچیرته یوسم

راشه نسيمه دوطن ووايه

زماوطنه په تا څه شوي دي
کوموبدرنګوپه نظرکړې راته
مادې لا زوړ زخم ګنډلی نه دی
...په وینوسوربیاستمګرکړې راته

دا څڅوي چې ستا غمجنې اوښکې
دغـــــه په زړونوکــــــــې کرم نلري
چې يې په قدراومعناپوهیږي
هغه نازک زړونه يې زغم نلري


څوک دباروتوددوزخ له لارې
دتا تنکي زامن جنت ته بیایي
چا دي تړلي دغربت په ځنځیر
په څو پیسو يې اسارت ته بیایي

راشه نسیمه دوطن ووایه
ګرزي هم اوس په سروګلونوپیغلې
اوس پرې بړبوکې دباروتو څرخي
که کړي اتڼ په درمندونوپیغلې


ځوانان په عیدکې اوس هګۍ جنګوي
که لا تر اوسه جنګوي سرونه
پیغلې ګودر که هدیروته درومي
وهي چمبې او که وهي سرونه


اورم چې یوه جنازه قبرته ځي
پسې روانې کړي بمونه نورې
دتبۍ خټې دمړه زوی دڅلې
خیښتې په وینوکړي دبوري مورې


مسون دبل ټوپک پردی دی دلته
خو بهو مونږه سیلاب دوینو
دروغې جوړې پل له کومه راوړو
زمونږ په منځ کې دی دریاب دوینو


خیال د(حسن) به غزلیز ځنګه شي
چې ستا اروا له اندیښنو ډکه ده
چیرته نغمې دزندګي وکري
ستا چې لمن له هدیرو ډکه ده